Liefde

Liefde bracht ze samen,
persoonlijkheden dreven
uit-één.

Ze deden hun best,
beluisterden wijze mensen,
trachtten reactieve emoties
voor te blijven.

Tevergeefs.

Liefde is weer,
als altijd,
alleen.

.

Advertenties
Geplaatst in Geen categorie | Tags: | Een reactie plaatsen

Crisis

Kwam met €125,00 en één koffer aan op Schiphol. Het was fout gegaan in Ierland. Karin en ik kwamen er niet uit. De helderheid ontbrak. Antibiotica speelde een versluierende rol. Frustratie werd boosheid. Opstapelende verwijten. Machteloosheid. Escalatie van wederzijds onbegrip. Ontploffingen. Boeking van de vlucht naar Nederland. Definitief? In ieder geval radeloos. Gevoelens van zonde en machteloosheid wisselen af.

Geland op Schiphol. Moest naar Haarlem. OV-kaart opladen, daar ging de eerste twintig euro. Vriend bellen. Telefoon deed het niet. Dat was waar ook: kon al langer geen berichten meer verzenden. Naar een winkel van Vodafone. Nieuwe sim-kaart was nodig. Kostte tien euro, maar dan had ik nog geen beltegoed. Dat werd een kaart van twintig euro waarmee ik een maand lang onbeperkt kan sms-en. Moest zo zijn, al veertig euro uitgegeven. Bij de vriend aangekomen bleek hij geen wifi te hebben en zijn internetsnoer past niet op mijn laptopje. De touchpad bleek tevens niet meer te werken. Heb een muis moeten aanschaffen. Tegenslag na tegenslag. Dakloos en bijna blut. Naar het gemeentehuis om me te registreren als burger en voor de bijstand. Te laat, dat moet tussen 9 en 11. Het was vrijdag, dus een weekend wachten. Kost geld en er zijn geen inkomsten. De gitaren heb ik achter moeten laten: ze verkopen had een goed bedrag kunnen opbrengen en ik kon er als straatmuzikant nog wat centen mee maken. Maar oké, die optie bestaat nu niet.

Kreeg onlangs in Ierland post van het UWV. Ik zou 4000 euro teveel uitkering hebben ontvangen in 2015. Of ik even terug wil betalen. Nu moet ik naar die instantie om geld te krijgen.

Ondertussen is het zondagavond en bijna tijd om uit bedelen te gaan. Alles dat geld kan genereren is nu welkom.

* Nikon Coolpix B500 te koop, camera met geweldige zoomfunctie: 250 euro

* Fotoreportage nodig? Doe ik voor een schappelijk bedrag. Wel aanvragen vóór ik de camera heb verkocht.

* Wie weet voor mij betaalde klussen in Haarlem en omstreken?

* Wie is geïnteresseerd in een gedicht van mijn site Het stille oog in handschrift uitgeschreven en gesigneerd.

* Kan voor wie niet erg thuis is op computers basale ingrepen doen om het apparaat te optimaliseren. Dit kan ook op afstand, via Teamviewer. Voor een bedrag nader overeen te komen.

* Teksten zenden naar literaire tijdschriften.

* Behoeft aan leuke Sinterklaasrijmpjes voor surprises? Lever wat gegevens en ik schrijf ze op maat.

* Donaties van sympathisanten zijn vanzelfsprekend welkom op bankrekeningnummer NL73ABNA0801106338.

* Iedere suggestie om snel geld te maken verneem ik graag.

Ik ben telefonisch te bereiken op 0621637715 en per mail: josefmarialips@hotmail.com

 

 

.

Geplaatst in Geen categorie | Tags: | Een reactie plaatsen

Thomas speelt

Ik vroeg hem hoe ie het juist gespeelde zou noemen.

Pathetiek, zei ie.

 

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Afbeelding en werkelijkheid (over digitale gekte)

0 - Hulton Archive - Wired-tired

Hulton Archive – ´Wired-tired´

Er is een tijd geweest, nemen we aan, dat de mens nog geen mens was, nog onverdeeld één was met zijn leefomgeving. De eerste breuk moet hebben plaatsgevonden toen de mens het symbool uitvond, een teken van welke aard dan ook dat iets be-tekende. Misschien was dat het aanwijzen, het richting aangeven, de abstractie van de tijd introducerend door met de vingerwijzing te suggereren ergens anders te willen zijn, een kant op te willen gaan, daar waar de prooi zich bevond bijvoorbeeld, zich zo in het hoofd al verplaatst hebbend. Dit vermogen in de hersenen abstracties te creëren om de werkelijkheid middels de notie tijd naar de hand te zetten heeft geleid tot een groeiende symboliek waarvan we uitingen kennen in de oeroude grotschilderingen en verschillende vormen van schrift die uit de eerste afbeeldingen werden gedestilleerd. Bert Schierbeek noemde één van zijn boeken: Het dier heeft een mens getekend. Deze titel heeft mij altijd geïntrigeerd, omdat het dit wonderlijke moment van menselijke bewustwording en mentale afscheiding van zijn leefomgeving aanraakt. Eerst was er louter onnoemelijke werkelijkheid, opeens was er bewustzijn van werkelijkheid als een abstract begrip, de werkelijkheid dáár, geobjectiveerd, en ik, het subject, hier. Je kon het universum op dat moment waarschijnlijk in al zijn voegen horen kraken.

De ontwikkeling vanaf deze breuk uit het onbewuste één-zijn naar de virtuele werkelijkheid van het digitale tijdperk is van verpletterende omvang, zeker als je de acceleratie ervan in ogenschouw neemt: mensen raken bijkans in paniek als ze een half uurtje hun pocketboxje met digitale symbolen moeten missen. Je kunt aan mensen in een oogopslag zien of ze verslaafd zijn aan afbeeldingen en symbolen of dat ze nog makkelijk zonder kunnen; zelfs als een telefoon uit staat zitten de meeste smartphone-gebruikers er binnenschedels nog aan te denken uit angst ook maar iets van het digitaal verkeer te missen. Het zien van een icoontje dat de duim omhoog heeft, of een hartje dat nog krachtiger goedkeuring suggereert, maakt stofjes in het lichaam los die lekker voelen, de aanvoer van die stofjes moet doorgaan en opgevoerd worden. Verslaafd aan enen en nullen die een virtuele werkelijkheid vertolken die voor de meeste mensen de primaire werkelijkheid verdrongen lijkt te hebben. En het wordt alleen maar erger.

 

Niet alleen bij bushaltes, op treinstations en in het openbaar vervoer zien we meer en meer mensen dwangmatig steeds op hun displays turen, ook in horecagelegenheden als mensen samen uitgaan komen de kleine schermpjes tevoorschijn om het rechtstreekse contact op de tweede plaats te zetten ten faveure van de digitale in- en output. Waar we dit eens nog onbeschoft gedrag vonden zien we nu dat in de Tweede Kamer, als er vanaf het spreekgestoelte een betoog klinkt, de meerderheid van de politici op een device bezig is. Dat belooft wat voor de toekomst. Een willekeurig artikel op het internet geeft 7 nadelige gevolgen van het ongebreideld mobieltjesgebruik: stress, slaapproblemen, verkeersongelukken, depressieve gevoelens, verminderd gezichtsvermogen, de zogenaamde WhatsApp-vinger en ontwrichting van het gezinsleven. Ik voeg er aan toe: verminderd concentratievermogen, slechtere leerprestaties, forse daling van creatieve bezigheden, afgenomen zelfzorg, verslaving aan social media en spelletjes, no-mobile-phone-phobia (ook wel: nofobia), rug- en nekklachten, ongewenste misleidende cybercontacten, zieke (bevattend: ludiek bedoelde maar gevaarlijke acts met vrienden) foto´s en filmpjes op Snapchat e.d. moeten plaatsen, daar ook dagelijks ´streaks´ moeten scoren, maskerende profielen online zetten, hoofdpijn. En de lijst is nog verre van compleet.

 

Komt hier nooit meer verandering in? Ik denk dat er een hele generatie achterlijken voor nodig is om de ernst van de situatie in te zien. De virtuele werkelijkheid, waarin afbeelding en symbool vóór het directe beleven gaan, is ongezond (heelheid verdelend) en werkt fysieke en geestelijke deformatie in de hand. Er zijn signalen dat het ook een andere kant op kan gaan. Zo zijn er apps die de toegang tot websites kunnen blokkeren voor een ingestelde tijd, die ouders op de telefoons van hun kinderen kunnen zetten, maar ook vrijwillig op hun eigen toestellen. Ik hoor vaker dat mensen besluiten de smartphone thuis te laten als ze uitgaan of op vakantie. De uitvinder van het like-duimpje op Facebook heeft collega´s verzocht hem een telefoon te leveren waarmee hij heel veel websites en social media niet meer kan bezoeken. In Sillicon Valley, dat vond ik werkelijk heel fijn om te vernemen, bezoekt zijn kind een school waar computers en phones niet getolereerd worden. Geweldig, de angst voor verveling mag weer aangezien worden, ze missen geen berichtjes van schoolgenoten want die hebben ook geen device op zak, ze kunnen weer eens gewoon niets doen en zijn zelf ondervinden. Let wel: het woord school is afgeleid van het Griekse scholé dat staat voor vrije tijd die doorgebracht wordt zonder afleiding te zoeken, ofwel: voor wijsheid verwerven door niets te doen.

what-is-schole-5

Hierboven heb ik een blokje afbeeldingen geplaatst die de bindende kracht van de smartphone afbeelden, ik besluit hier met wat foto´s van fotograaf Eric Pickersgill uit het project Removed, die de vervreemding toont door de devices uit de handen van zijn figuranten te nemen.

 

Geplaatst in Geen categorie | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Ubuntu herrezen

Werkblad 1_001Oef, dat was spannend! Verkopen ze mij een laptop met 32 GB opslagruimte maar vertellen ze er niet bij dat Windows 10 daarvan al 90% heeft opgepeuzeld. Ik had na installatie van enkele programma slechts één Gigabyte over. Wat een teleurstelling was dat. Voelt als oplichterij. Ik dacht gisteravond Linux Mint, een veel lichter besturingssysteem, erop te zetten. Kwam in de problemen met de BIOS, die voor de opstart van het systeem moet zorgen. Ook met de Linux distributie Bodhi wilde het niet lukken. Windows lijkt met Lenovo samen te werken om alternatieve systemen te dwarsbomen. De afgelopen dag bezig geweest dit toch voor elkaar te krijgen maar nee hoor, ik las online dat velen met een 110S Lenovo laptopje met hetzelfde probleem zaten: de computer bleef in een vicieuze cirkel draaien, kwam niet meer uit het BIOS-menu, men vreesde de nieuwe laptop wel weg te kunnen gooien. Maar toen las ik ergens van iemand dat Ubuntu geen problemen gaf. Na middernacht begon ik aan die klus. Een uur later had ik succes. Was bekaf en opgelucht tegelijk, Karin zag zelfs dat het me emotioneerde. Was ook zo. Nu, tegen vier uur in de nacht, allerlei software erop geïnstalleerd waaronder het fotobewerkingsprogramma Gimp dat ik nog nooit zo snel heb op zien starten! Wat een kentering van mijn opties! En nog maar liefst ruim 20 Gigabyte op het prachtige kleine apparaatje tot mijn beschikking. Ik ben verheugd.

Geplaatst in Geen categorie | Tags: | Een reactie plaatsen

Bioptje

Mijn tandarts was erover begonnen. Hij vond het weefsel onder mijn tong verdacht grijs. Vond ie nader onderzoek waard. Want je weet het nooit, zei ie, vaak is het niks maar het kan ernstiger zijn. Hij gebruikte het woord ’pre-cancer’ om het nog wat milder te laten klinken, zo was mijn inschatting. Ik maakte me niet druk en hij lachte erbij. Oké, goed idee, we doen nader onderzoek. Mijn instemming leidde tot een uitnodiging in een ziekenhuis in Cork. Karin en ik erheen, alweer heel wat weekjes geleden. Na uren wachten keek een specialist in mijn mond om dezelfde vaststelling als mijn tandarts te maken. Ook hij had het over ’pre-cancer’ als mogelijkheid.en zei dat er nader onderzoek diende plaats te vinden middels het afnemen van een stukje weefsel onder plaatselijke verdoving.
“That’s why I am here today.”, was mijn antwoord. Daar had ie geen boodschap aan, de ingreep moest op de eerste verdieping gebeuren zei hij, dat moest een andere keer. Goed, een andere keer dan, protest had weinig zin met een wachtkamer vol mensen die hem ook wilden spreken. De uitnodiging voor het onderzoek zou mij per post bereiken, zo werd me verzekerd. Inderdaad. Ik werd er op 9 November verwacht, op de eerste verdieping, waar de Surgical Day-Care Unit te vinden is. De afgelopen dag heeft dit plaatsgevonden. Het lange wachten de vorige keer bereidde ons voor op het ergste maar ik werd precies op de tijd van afspraak opgehaald en anderhalf later was ik een biopt armer en een dikke lip rijker. De verdoving liet mij moeilijk praten en Karin was zo vrij om mijn spraakgebrek veelvuldig te imiteren in de auto naar huis.
Nu is het vijf of zes weken wachten op de uitslag. Heb nog altijd niet het begin van onrust gevoeld. Tis allemaal filmisch, alles kan gebeuren en naast geluk bestaat ongeluk. Zoiets voelde ik toen ik in mijn operatieshirt lag te wachten tussen vier blauwe gordijnen op een bed. Een mooie plek om je kwetsbaarheden te overwegen. Maar ik kwam niet tot moeilijke angstwekkende verhalen. Ik zag wel dat ik met verhalen kwetsbaar ben maar zonder niet, dan lag ik daar gewoon, niet eens benieuwd naar wat er komen zou. Tja, de hele wereld gaat dood en iedereen erin. Kanker is bepaald geen zeldzaamheid, Alzheimer ook niet zagen Karin en ik de avond ervoor nog op tv. Alle kwalen van de wereld opgeteld, de kansberekening erbij genomen om ook maar één van hen te krijgen, liggen rampspoeden voor de hand. Of acceptatie van de menselijke conditie en de tijdelijkheid van ieders verschijnen, dat kan ook.
Tis wel opmerkelijk dat ik pas bestond toen ik het me bedacht, toen het me was wijsgemaakt. Het ik is een constructie, de werkelijkheid ligt ervoor, is eerder. Dat zag ik op mijn bedje vanmiddag. En dat het goed is.

.

Geplaatst in Geen categorie | Tags: | Een reactie plaatsen

Lenovo

Mag mij de blijde bezitter van een nieuw laptopje noemen. De goedkoopste, 190 euro, want hoeft niet veel te kunnen. De aanschaf was nodig, de HP notebook kreeg alsmaar meer uitvalsverschijnselen. Merk Lenovo. Is vooral als tekstverwerker met internetverbinding bedoeld. De 32 GB opslagruimte wordt door Windows 10 voor het grootste deel ingenomen. Heb veel programma’s en extra’s gedeïnstalleerd, zodat er nog heel wat aardig muziek opgezet kan worden. Het apparaatje was wat traag maar is na alle aanpassingen nu lekker vlot. Mocht het toch niet bevallen dan zet ik Linux Mint erop. De verse aanwinst is nu naar het zin en gebruiksklaar. Dit is mijn eerste testtekstje, deze plaats ik met twee afbeeldingen en dan lekker slapen.

Geplaatst in Geen categorie | Tags: | Een reactie plaatsen