Overgave in overspoeld worden

tumblr_oyt9es7rFL1wbo795o2_1280

Op het geboortekaartje van mijn dochter (1991) staat een tekst waarin ik sprak van het Wonder waarin ze verscheen. Een vriend van een boezemvriend van mij in die tijd was hierover gevallen, vond het een misplaatste woordkeuze. Hij zal gevonden hebben dat het leven niet zo leuk is. Ik wist toen al dat het leven vaak beproeving is, maar voor mij werd het Wonder er niet minder van. Hoe makkelijk worden woorden misverstaan! Etty Hillesum schreef, levend in een concentratiekamp van Hitler-Duitsland, in haar dagboek regelmatig over de liefde die ze voelde, ze herkende Wonder in de hel.
Ja, beproeving is een gangbaar gegeven op deze planeet. Het verlangen naar geluk is procedé voor ongeluk, een dualisme dat niet opgaat voor wie het stille oog van Wonder toegewijd is. O zeker, het stille oog ziet ook dualisme, maar verkeert er zelf niet in, is er niet mee geïdentificeerd. Beproevingen komen onherroepelijk om identiteiten, geen enkele uitgezonderd, te ondermijnen of in één klap te vernietigen. Mensen leven in ontkenning als ze op aarde van alles verzamelen en doen of ze hier de eeuwigheid hebben. Ik heb vanaf mijn bewuste leeftijd alle identiteiten die ik aannam ook weer zien gaan. Vaak was er sprake van grote crisis, nergens was er sprake van ondergang, want ik zit hier en schrijf erover. Ik vier dit. Dit is het Wonder. Ik was nooit die ik dacht te zijn.
Met Karin, mijn vrouw, mag ik het ook beleven: identiteiten waarin we verzeilen komen onder druk te staan, steeds weer. Relatie is een snelkookpan. We hebben het vaak niet makkelijk, maar als iets is opgelost beseffen we onverdeeld liefde. We weten dat overgave geen werkwoord is, dat we steeds weer moeten botsen door de schaduwen in ons verborgen die als blinde vlekken in onze communicaties opereren. Omdat we dit ondervinden durven, niet zelden met heftige strijd, is er een diep vertrouwen in mij getreden die ik als zoeker naar geluk nooit kan vinden. We vinden genieten heerlijk maar als er iets gaat kraken, als er een sleets ondergronds egoïsme manifest wordt, dan zien we er niet tegen op ook dit geheel uit te leven. Dan hebben we lak aan geluk. Integriteit hebben we hoger en integriteit veegt niets onder de mat. We moeten niet liefhebben, we moeten niet gelukkig zijn, wel zijn we vrij alles onder ogen te zien.
Integriteit leidt tot overgave, de overgave die je niet kan doen. Overgave ontstaat in het zien stranden van de concepten die een tijdje nuttig waren en dienst deden en dan opeens achterhaald zijn. Vroeg in mijn leven betekende dit identiteitscrisis, nu weet ik dat het nooit anders zal zijn. Dit is Wonder, het is niet per se geluk ieder moment. Geluk is vreselijk overschat. Ik verkies harmonie, en als ik me ellendig voel en ellendig mag zijn omdat geluk niet het doel is, dan is er harmonie, onverdeeld stil oog en integriteit. Dit Wonder is altijd en overal voor iedereen beschikbaar; vergroot Wonder zou ik bijna zeggen, als zoiets al kan, in de snelkookpan met Lief!

.

Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.